Stel je maar even voor....
Mijn naam is Demiën Broekhuis, ik ben 23 jaar oud en woon sinds bijna 3 jaar in Maastricht, maar ben opgegroeid in de omgeving van Rotterdam. Ik studeer met veel plezier geneeskunde aan de universiteit van Maastricht, waar ik nu 3e jaars ben.

Wilde je als kind ook al dokter worden?
Zo lang als ik me kan herinneren heb ik altijd met veel bewondering naar de televisie zitten kijken wanneer er weer een medisch programma voorbij kwam. Dit tot ongenoegen van de rest van de familie trouwens, want hoe meer bloed er te zien was, hoe mooier ik het vond. Zodoende is mijn interesse voor geneeskunde gaan groeien en in het bijzonder de chirurgische kant. Ik heb na mijn VWO nog wel een jaar in Delft gestudeerd overigens. Werktuigbouwkunde was voor mij op het moment dat ik klaar was op de middelbare school interessanter dan geneeskunde. Ik was veel met techniek bezig en dacht het leuk te vinden dit te combineren met de medische kant. Zo zag ik mezelf al nieuw medisch werkgerei vervaardigen etc. Na een jaar in Delft wist ik echter toch zeker dat dit het niet was, en besloot ik toch voor geneeskunde te gaan.

Was Maastricht je eerste keus bij de loting?
Ja, Maastricht was mijn eerste keuze bij de loting. Na mijn avontuur in Delft heb ik een jaartje gewerkt en gereisd. Ik had dus veel tijd om na te denken over wat ik precies wilde. Een ding wat buiten kijf stond is dat ik mezelf niet meer de hele dag zag zitten in de massale collegezalen die ik uit Delft kende. Ik leerde het probleem gestuurd onderwijs (PGO) systeem in Maastricht kennen via mijn neef, die op dat moment al geneeskunde studeerde in Maastricht. Dit trok mij enorm aan en ik besloot Maastricht als eerste keuze op te geven. Met wat mazzel ben ik toen meteen ingeloot en begon in Maastricht zonder dat ik ook maar één keer op de faculteit geweest te zijn. Een gokje misschien, maar dit heeft allemaal goed uitgepakt uiteindelijk.

Zoals je zei ben je momenteel 3e jaars geneeskundestudent. Hoe ervaar je de studie?
Studeren in Maastricht is een geweldige ervaring. Natuurlijk niet alleen het studeren is leuk, maar ik probeer ook zo veel mogelijk te genieten van het studentenleven naast de studie. Zo ben ik lid van een studentenvereniging en zit ik bij een dispuut waar ik veel plezier beleef. Wat mijn studie betreft vind ik dit jaar het leukste jaar tot nu toe. We maken dit jaar voor het eerst kennis met het echte werk, op de verschillende poli’s van het AZM of tijdens de verschillende stagedagen. Van het toepassen en oefenen op echte patiënten leer ik toch het meeste, en ik zie daarom ook uit naar volgend jaar, wanneer mijn co-schappen beginnen.

Heb je al enig idee wat je wilt gaan doen na jouw co-schappen?
Zoals ik al eerder zei, lijkt mij het vak als chirurg (nog steeds) erg interessant. Tijdens de afgelopen 3 jaar heb ik echter veel andere interessante disciplines van de geneeskunde gezien en ga ik er nog veel meer zien tijdens mijn co-schappen. Ik kan dus op dit moment nog niet precies zeggen wat ik wil gaan doen. Maar dat het iets zal worden waarbij je je handen moet gebruiken is zeker.

 Je bent voorzitter van het MMSRC, kun je daar wat meer over vertellen?
Het MMSRC (Maastricht Medical Students Research Conference) is een medisch congres dat word georganiseerd door een groep studenten van de faculteit geneeskunde en gezondheidswetenschappen. Op het congres kunnen studenten (of net afgestudeerden) hun wetenschappelijk onderzoek presenteren aan de hand van een mondelinge presentatie of een posterpresentatie. Gedurende de dag zijn er ook leuke workshops en interessante lezingen. Het congres is reeds geweest op 23 maart 2005 en was een geslaagde dag.

Ik ben per toeval twee jaar geleden in de commissie acquisitie terecht gekomen van het 8e MMSRC en heb hier kennis gemaakt met het congres en de organisatie hiervan. Na dit jaar ben ik toen gevraagd om voorzitter te worden van het 9e MMSRC. Ik vond dit natuurlijk een hele eer en mij leek dit een leuke uitdaging. Ik had nog nooit een voorzittersrol gehad en dit leek me een mooie gelegenheid om te kijken of ik er geschikt voor zou zijn. Het voorzittersschap is behoorlijk goed te combineren met de studie. Je bent natuurlijk wel tijd kwijt, maar dit kan je voornamelijk ’s avonds doen en in de drukke periode rondom het congres krijg je hier en daar wel wat medeleven van je docenten. In Maastricht begin je al in je 4e jaar met de co-schappen en een rol in de organisatie is tijdens je co-schappen erg lastig of zelfs onmogelijk. Daarom bestaat de organisatie van het congres meestal uit eerste, tweede en derdejaars geneeskunde studenten. Zoals ik al eerder zei, zitten er ook steeds wel vaker studenten gezondheidswetenschappen en in de toekomst misschien van psychologie in de organisatie.

Is er verder nog iets dat je kwijt wilt?
Ik zou iedereen willen stimuleren om tijdens zijn of haar studie iets te doen zoals een organisatie van een medisch congres. Het is een ervaring waar je erg veel van leert en waarmee je natuurlijk veel contacten maakt binnen de studentenkringen maar ook bij de universiteit, artsen en docenten.